برو دیگر که دل از غم رها کردم خداحافظ

که دیگر بر نمی گردم

تو بودی آسمان من ، غمت همسایه قلبم

ولی خورشید چشم تو ، به بام دیگری سر زد

قسم بر سوز پنهانم ، تو را دیگر نمی خواهم

که از باغ دو چشم ، تو پرستوی دلم پر زد

در آن غمگین غروب سرد ، تو از شهرم سفر کردی

نگاهم در افق ها ماند و من افسوس می خوردم

شیار گونه هایم را گل اشکم نوازش کرد

و من از تو جدا ماندم ولی ای کاش می مردم