معرفی اجمالی شهرستان جویبار

بر اساس شواهد و مستندات مكتوب تاریخی سابقه و گذشته تاریخی این شهرستان با محدودیت جغرافیایی گسترده تر از محدوده جغرافیایی فعلی این شهرستان به دوران صدر اسلام شاید هم جلوتر از بعثت حضرت رسول اكرم (ص) بر می‌گردد، كه در این مورد باید كنكاش بیشتری در اسناد و كتب تاریخی باقیمانده از گذشتگان پرداخت.

شهرستان جویبار از نظر بافت جمعیتی از قومیتهای مختلف تشكیل شده كه بعضی از اقوام خودشان و بعضی بنا به دستور پادشاهان و امراء مملكتی در زمان‌های مختلف برای تأمین امنیت منطقه از هجوم و تاخت تركمن‌ها ، ازبك‌ها ، روس‌ها و ..... در این نواحی سكونت داده شدند.

اقوام ساكن در منطقه شامل خراسانی‌ها ، سمنانی ها، سوادكوهی‌ها ، فیروزكوهی‌ها ، عرب‌ها ، ترك‌ها ، كردهاو بومی‌ها می‌باشند .

شهرستان جویبار از نظر سیاسی و اداری در دهه‌های اخیر تحت عنوان دهستان گیلخواران (در لغت نامه مرحوم دهخدا پس از اشاره به موقعیت جغرافیایی گذشته جویبار شرح كوتاهی در مورد آن و مردمانی كه به این واژه مشهور بوده‌اند كه مجازاً واژه گیل به معنای افراد شجاع و دلیر ، جنگاور و واژه خوار به معنای خوب تعریف شده است ) زیر مجموعه شهرستان قائمشهر بوده و بر اساس آمار مندرج در فرهنگ آبادی‌های سال 1365 دهستان گیل‌خواران از 83 آبادی و روستا تشكیل می‌شد كه به مرور زمان بر اساس تغییرات طرح تقسیمات كشوری به بخش جویبار تغییر یافته كه در سال 1376 این بخش با 74 روستا و آبادی از قائمشهر منتزع گردیده و به نام شهرستان جویبار با افتتاح فرمانداری در طرح تقسیمات كشوری قرار گرفت .

این شهر از آن جهت جویبار نامیده شد كه جوی و نهرهای زیادی در آن جاری بوده و جمعیت تقریبی جویبار حدود ۴۰۰۰۰۰ نفر می‌باشد.

شخصیتهای مهمی در عرصه های گوناگون علمی ، هنری، سیاسی ، نظامی و ورزشی در شهرستان جویبار پا به عرصه وجود نهادند .

شهرستان جویبار با وجود داشتن آب و هوا و چشم اندازهای طبیعی و نزدیكی به سواحل زیبای دریای خزر و با وجود اماكن زیارتی ، مذهبی، آثار تاریخی و نهرهای فراوان جولانگاه مناسبی برای گردشگران و مسافران می‌باشد .