وقتی که گریه ام میگیره، دلم میگه مبارکه

قدر اشکاتو بدون، هنوز چشات بی کلکه

خیلی شباست یه رهگذر به گریه هام نخندیده

شدم یه مشت خاطره یه کوره ی دلواپسی

دارن به جرم سادگیم چوب حراجم میزنن

من درميان هجوم نا باوري عشق زاييده شدم

نام عاشق به روي جانم گذاشتند

سيرتم را به مجنون لقب دادند

دستانم را قطب بي كسي خواندند

آوايم را سوزناك ترين نغمه درد حفظ كردند

نگاهم را كور بهر انتظار دانستند

و ...

دلم را به آوارگي روز ها سپردند