چه سخته گم شدن در خود  به يك بيهوده دل بستن

الان چه حال عجيبي دارم     

دلم مي خواد آسمونو بغل كنم و براش گريه كنم

تا آسمون بفهمه درد من از اون بيشتره!!

دلم مي خواد اونقدر گريه كنم كه صدام دل آسمون و عرش و به لرزه در بياره

خيلي وقته دلم لك زده واسه يه بارون شديد تا بباره و هرچي غم و غصه هست با خودش

بشوره و ببره

دلم مي خواد اولين كسي باشم كه به قطره اشك آسمون خوش آمد بگم كه حداقل دل

خوش باشم منم يه هم درد دارم

يه كسي كه به درد دلم گوش كنه    درد دلي كه دل سنگ به حالش خورد ميشه

يعني توي اين دنياي به اين بزرگي يكي نيست كه به درد من گوش كنه

يكي نيست به من بگه...       آخه مگه دوست داشتن گناهه...؟

مگه دل ما آدما چه قدر بزرگه كه هزار برابرش بايد توش درد باشه   

 غم باشه و غصه.....؟

برد هر قضه ای را گیتی از یاد

                                            به جز افسانه مهر و وفا را

هزاران زیور از یاقوت و از لعل

                                             ندارد ارزش یک جو  وفا  را