امشب شب ناله  ی دل من با توست

هنگامه ی حل مشکل من با توست

با خواب بگو از این حوالی برود

خوابی که حجاب حایل من با توست

........................................................................................

عجب حکایتی است که

 

 

            فراموش شدگان هرگز فراموش کنندگان را 

 

 

                                                      فراموش نمی کنند

 ..............................................................................................................................

             بیا تا برایت بگویم : چقدر سکوت تنهاییم فریاد دارد ...

           و حالا لحظه های من گرفتار سکوتی سرد و سنگینند و چشمانم که تا دیروز به عشقت می درخشیدند، نمی دانی چه غمگینند...

    به یاد آرزوهایی که می میرند، سکوتی می کنم سنگین تر از فریاد ...

 

 کاش هرگز در محبت شک نبود
تک سوار مهربانی تک نبود
کاش بر لوحی که بر جان دل است
واله تلخ خیانت هک نبود

****

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من؟
الهی خون شوی ای دل تو هم گشتی رقیب من!
*****

تا روزي كه رفتي مي پنداشتم عشق همه اش شيريني است! اما آن روز چشمانت به من آموخت كه با آخرين نگاه است كه اولين رنج آغاز مي شود.. 

 

 

وقتي از قتل قناري گفتي
دل پر ريخته ام وحشت كرد
وقتي آواز درختان تبر خورده باغ
در فضا مي پيچيد
از تو مي پرسيدم
به كجا بايد رفت ؟
غمم از وحشت پوسيدن نيست
غم من غربت تنهايي هاست
برگ بيد است كه با زمزمه جاري باد
تن به وارستن از ورطه ستي مي داد
يك نفر دارد فرياد زنان مي گويد
در قفس طوطي مرد
و زبان سرخش
سر سبزش را بر باد سپرد
من كه روزي ريادم بي تشويش
مي توانست جهاني را آتش بزند
در شب گيسوي تو
گم شد از وحشت خويش

****************