هر چند فرشته ای ولی میترسم                        یک روز بفهمم که تو هم الیاسی

............................................................................................................................

چه کسی میداند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی ؟

چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟

پیله ات را را بگشا..........

تو به اندازه یک دنیایی.........................

............................................................................................................................

مردن آن نیست که در خاک سیاه دفن شوی

مردن آن است که از خاطر تو با همه خاطره ها محو شوم

............................................................................................................................

همیشه فکر کن توی یک دیوار شیشه ای زندگی میکنی .....

پس به سمت کسی سنگ پرت نکن چون اولین چیزی که میشکنه دنیای شیشه ای خودته

............................................................................................................................

گویند غروب جایی است که آسمان  زمین را را می بوسد من امشب برای تو غروب غروب

میکنم...................

کجایی آسمان من ؟

خدا یادش نمیره ....

ولی تو یادت میره که اونی که امروز داری آرزوی دیروزت بود .

...........................................................................................................................

روزها گذشتند ... با همان نسیم و رقص برگ ها ...  اما آن روز نسیم بوی دیگری آورده بود ...

عطر تو که مدهوشم کرد... وچون به خود آمدمغرق در عشق تو شدم ...وهنوز فرصت دست و پا زدن نیافته بودم که در عطش تو افتادم...این روزها دیگر نسیم بویی ندارد........

............................................................................................................................

درست است که روزی فراموش میکنی و روزی دیگر فراموش میشوی.....

اما بدان که ...

فراموش شدگان هرگز فراموش کنندگان را فراموش نخواهند کرد.

...........................................................................................................................

مهرت نرود هرگز از دل من                 مگر آنروز که خاک شود منزل من

...........................................................................................................................

اگر بوی گلی را دوست نداری شاخه هایش را نشکن .

............................................................................................................................

هیچ کس نمیتونه به دلش یاد بده که نشکنه !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ولی حد اقل من یادش دادم وقتی شکست لبه تیزش دست اونی که شکسته رو نبره . 

کوچه غمناکه پرستوهای شاد
در غروبی پر ملال و بی صدا
خبر عریونی باغا رو داد
پائیز اومد اینور پرچین باغ
تا بچینه برگو بار شاخه ها
کسی از گلها نمیگیره سراغ...کسی از گلها نمیگیره سراغ

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

شده ابری تو فضای سینمون
قصه ی بی غم گساری های ما
میدونم پایان نداره بعد از این
غصه ی بی برگ و باری های ما

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون
پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون

مینویسم با دل تنگ
روی گلبرگ شقایق
فصل دل تنگی پائیز
فصل غمگینی عاشق

بیا در سوگ دلگیر گل سرخ
بخونیم شعری از دیوان گریه
منو تو زاده ی فصل خزانیم
تو تن پرورده ی دامان گریه

پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون
پائیزه, پائیز عریون
منو تو خسته و گریون

مگه ميشه؟

بسوزد کسی که عشق را سوزاند

بسوزد دلی که عشق را درک نکرد

بسوزد دهانی که طعم عشق را نکشيد

بسوزد قلبی که عشق را در خود جای نداد

و بماند سينه ای که عشق را در خود جای داد

تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام

تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست

وهيچ کس اشکهايم را نميبيند.

وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت به
انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من اورا
دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد
شدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن....

میروی اما شعله سوزان شب

میسوزد جانم ازغم تنهایی

میگذارم لب بر لب ساغر شبها

 با یاد رویت تا که تو بازایی

 من دراین دنیا

 مانده ام تنها

 قلبی پرخون دارم

 دردل صحرا

ازغم لیلا

حال مجنون دارم

زورق دل را

 موج این دریا می برد ساحل

خار این غمها

 دردل شیدا

 می دهد آزارم

بايد فراموشت کنم

چنديست تمرين مي کنم

من مي توانم ! مي شود !

آرام تلقين مي کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نيست ....

تا بعد، بهتر مي شود ....

فکري براي اين دلِ آرام غمگين مي کنم

من مي پذيرم رفته اي

و بر نمي گردي همين !

خود را براي درک اين ، صد بار تحسين مي کنم

کم کم ز يادم مي روي

اين روزگار و رسم اوست !

اين جمله را با تلخي اش ، صد بار تضمين مي کنم ...

خدایا ما رو ببخش که فقط دلتنگی هایمان را با تو قسمت می کنیم حتی نمی توانیم یک ثانیه را هم تصور کنیم... که تو پشت ما رو خالی کرده باشی .
 
بیایید چراغ جدایی ها را خاموش گردانیم...چون که فانوس با هم بودن زیباست

نام خانوادگی : تنها

نام مادر : فرشته غم

نام پدر : کوه رنج

محل تولد: محراب غم

شماره شناسنامه: بی مفهوم

صادره از : شهر عشق - کوچه بدبختی - پلاک نیستی - طبقه فلاکت

جرم : عاشقی

محکومیت : زندگی کردن

تاریخ تولد : زمانی که با او آشنا شدم

تاریخ وفات : زمانی که از او جدا شدم

می دونم برات عجیبه این همه اسرار و خواهش

این همه خواستن دستات بدون حتی نوازش

می دونم که خنده داری، واسه تو گریه یه درده

می گزری از من و میری، اما بازمن برمی گردم

تو دیگه رفتی که رفتی نمیای پیشم می دونم

اما هر کجا که هستی منو تو دلت نگه دار

با چشای خیس و گریون من می گم خدا نگه دار

پسرم ! عشق که یک حس همینجوری نیست

عشق گنج است ولی رنج فراوان دارد

خودمانیم ترا طاقت رنجوری نیست

تا چهل سال دلی خون نخورد دل نشود

طعم انگور که چون باده انگوری نیست

بی تب عشق مبادا بنشینید به هم

چون که نزدیکی تان کم از دوری نیست

در رگ عشق بدم عاطفه را ، عاشق باش

چون که بی مهر ، صفا در گل شیپوری نیست

فرض کن ، نیست هوس آنچه هوا در سر توست

شور عشق است ولی عشق به این شوری نیست

عشق یک چیز لطیف است زمختش نکنید

عشق یک پرده زیباست ولی توری نیست

خانه بی دلبر و معشوق بهشت است ولی

چون بهشتی است که در داخل آن حوری نیست

عشق منظومه زیبای پریشانی هاست

پسرم ! عشق که یک حس همین جوری نیست

عشق یعنی

عشق يعني خاطرات بي غبار
دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا , يك نياز
زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او
زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ماتهب از يك نگاه
غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق
گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "
تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن
از برايش قلب خود تقديم كن

براي زيستن دو قلب لازم است
قلبي كه دوست بدارد، قلبي كه دوستش بدارند
قلبي كه هديه كند، قلبي كه بپذيرد
قلبي كه بگويد، قلبي كه جواب بگويد
قلبي براي من، قلبي براي انساني كه من می‌خواهم -
-تا انسان را در كنار خود حس كنم ...